سامان احتشامی: مگر اپرا در ایران اجرا می‌شود

سامان احتشامی: مگر اپرا در ایران اجرا می‌شود

 

 

سامان احتشامی از معدود نوازندگانی است که شاید از بسیاری خوانندگان هم شهرت بیشتری داشته باشد. سامان احتشامی اول اردیبهشت ماه ۵۷ در تهران به دنیا آمده. او در سال‌های ۷۰ تا ۷۴ برنده لوح زرین و لوح تقدیر جشنواره موسیقی فجر شد و مقام اول را در پیانوی کلاسیک و ایرانی دریافت کرد و در سال ۸۲ نیز برگزیده جشنواره موسیقی فجر شد. احتشامی، موسس آموزشگاه موسیقی احتشامی و موسسه فرهنگی‌هنری آوای باغ مهر است که به انتشار آثار موسیقی می‌پردازد. وی با بهره‌گیری از استادانی چون جواد معروفی، محمد سریر، اسماعیل امین موید با ساز پیانو وارد دنیای موسیقی شد. سامان احتشامی در نمایش‌های زیادی روی صحنه به‌عنوان آهنگساز و نوازنده ظاهر شده است و همچنین برای بیش از ۱۰ اثر سینمایی آهنگسازی کرده است. او به‌تازگی طی گفت‌و‌گویی با یکی از خبرگزاری‌ها اظهار نظرهایی درباره تالار وحدت و اجرای گروه‌ها در آن داشت که این سخنان او جنجالی و حاشیه‌ساز شدند. به بهانه این اتفاق و همچنین آلبوم‌هایی که در دست انتشار دارد با او گفت‌و‌گو کرده‌ایم.

 

آقای احتشامی تصور می‌کنید مطبوعات و رسانه‌هایی که در این برهه به موسیقی می‌پردازند تاکنون چقدر اثرگذاری مثبت داشته‌اند؟

به هرحال مطبوعات و رسانه‌ها وظیفه اطلاع‌رسانی را به‌دوش دارند و موسیقی هم بی‌نیاز از اطلاع‌رسانی نیست. معتقدم موسیقی و اهالی آن و همچنین رسانه‌ و اهالی آن باید خیلی در صلح و صفا با یکدیگر تعامل کنند و برای هم مفید باشند.

 

به‌تازگی مصاحبه‌ای با یکی از خبرگزاری‌ها داشتید که حاشیه‌های بسیاری ایجاد کرد و نظرات مخالف زیادی را برانگیخت. شما گفته بودید سن تالار وحدت حتی ظرفیت قرار گرفتن ۸ اتوموبیل دیگر هم داشته است و از این دست. یا این‌که هر گروهی که پول بدهد و اسپانسر داشته باشد باید بتواند در تالار وحدت موسیقی اجرا کند. آیا هنوز هم بر همین عقیده هستید؟

مسلما هنوز همین‌طور فکر می‌کنم. من خودم با همین قامتم دو پیانو سه تنی را روی صحنه وحدت برده‌ام ۱۰۰ نفر خواننده هم آن‌جا ایستاده‌اند و اجرا کرده‌ایم و خم به ابرو نیاورده است. برای تئاتر دکورهای سنگین روی آن جابه‌جا می‌کنند، مگر تا به‌حال آسیبی دیده است؟ حتی کامیون بزرگ می‌تواند روی صحنه تالار وحدت با بارش قرار بگیرد و هیچ آسیبی هم نبیند! ضمن این‌که در همه‌جای دنیا معمول است که ارکسترها برای تامین هزینه‌هایشان از اسپانسر استفاده می‌کنند و اسپانسر هم فرقی نمی‌کند تولیدکننده چیپس و لوازم بهداشتی باشد یا تولیدکننده خودرو. مهم این است که نوازنده و موزیسین باید زنده بمانند. باید غذا بخورند. مگر بدون درآمد می‌شود زنده ماند؟ کار هنری پیشکش. از طرف دیگر چه کسی گفته است عرق ملی لکه‌دار شده است؟ ما تالار وحدت را سال ۴۶ از مدل اروپایی‌اش ساخته‌ایم پس چگونه غرور ملی زیر سوال برود وقتی خود تالار وحدت معماری‌اش غربی است.

 

این‌جا دو مسئله متفاوت مطرح است؛ ارکستر سمفونیک نماد موسیقی و ابهت فرهنگی یک کشور است، آیا فکر نمی‌کنید درست نیست که نماد فرهنگ یک کشور برای نماد تجاری یک کشور دیگر ساز بزند؟ در همه‌جای دنیا ارکسترهای فیلارمونیک‌ منابع مالیشان از اسپانسرها و انجمن‌های شهر تامین می‌شود اما ارکسترهای سمفونیک را به‌طور کامل دولت‌ها حمایت می‌کنند. این را قبول ندارید؟

بله؛ آن در شرایطی است که دولت بودجه کامل ارکستر سمفونیک را پرداخت کند. وقتی نمی‌کند، یک ارکستر چگونه می‌خواهد روی پای خودش بایستد. بالاخره باید فکری به حال آن کرد. نوازنده که نباید شب گرسنه بخوابد. هیچ شأنیتی در این‌باره وجود ندارد. خیلی‌ها به من گفتند در آن سالن امثال بنان آواز خوانده‌اند یا پرویز یاحقی ویولن زده است. می‌گویم خب زده باشد؛ ربطی ندارد.

 

 

قبول ندارید تالار وحدت سالن اپراست و باید در آن اپرا اجرا شود؟

بله؛ سالن اپراست اما کو اپرا؟ مگر اپرا در ایران اجرا می‌شود؟

باید بگذارند تا اجرا شود.

 

 

مردم پول نمی‌دهند بیایند اپرا ببینند.

مگر وقتی اپرای عاشورا توسط ارکستر سمفونیک با هدایت علی رهبری اجرا شد، آن همه مردم پول ندادند و نیامدند از نزدیک آن اجرای بی‌نظیر را تماشا کنند؟

همه پولش را دولت داده بود. همه مهمان بوده‌اند و کسی بلیت نخریده است.

 

خیر؛ من آن‌جا بودم و شاهد این‌که تعداد زیادی هم بلیت خریدند.

این حرف مزخرف است. امکان ندارد. شما هم رفته‌اید چون به آن‌جا دعوت شده‌ بودید.

 

من دعوت شده بودم اما تعداد زیادی هم بلیت خریده بودند و حتی اگر هم کسی بلیت نخرد دولت‌ها موظفند از فرهنگ اصیل حمایت کنند، بگذریم… شما در نمایش‌های زیادی به‌عنوان آهنگساز و نوازنده حضور داشته‌اید. به‌نظرتان تفاوت‌های موسیقی تئاتر با موسیقی فیلم در چه مولفه‌هایی است؟

همان‌طور که کنش و واکنش‌های بازیگر تئاتر تاثیرگذارتر از سینماست، موسیقی تئاتر هم به‌دلیل زنده بودن بسیار تاثیرگذارتر است. موسیقی فیلم ضبط می‌شود و بعدا در صحنه‌های مناسب مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

چه می‌شود که موسیقی تئاتر یا فیلم پس از سال‌ها در ذهن باقی می‌ماند و زمزمه می‌شود؟

ما چند نوع موسیقی فیلم و تئاتر داریم. وقتی هست که شما به‌عنوان آهنگساز یا نوازنده روی صحنه تنها به پیشبرد داستان قرار است کمک کنید. مثلا باید وحشت در تماشاگر ایجاد شود و شما صدایی مهیب با یک ساز یا هر وسیله دیگری تولید می‌کنید. طبیعتا این نوع، هیچ زمان به‌یاد ماندنی نخواهد بود. زمانی هم هست که آهنگساز آهنگی مثل «سلطان قلب‌ها» ساخته است چون آن شکل از تاثیر عاطفی در فیلم نیاز بوده است و سال‌ها هم زمزمه شده است. وقتی هم هست که موسیقی فیلم اگر برجسته باشد و شنیده شود به‌طور کل ممکن است کار را خراب کند.

 

ممکن است که آهنگساز بخواهد تمی به‌یاد ماندنی تولید کند اما نتواند؛ ما سال‌هاست موسیقی فیلم با تمی به‌یاد ماندنی نشنیده‌ایم.

شخصیت موسیقی فیلم‌ها و اساسا شکل و شمایل فیلمسازی تغییر کرده است. حال فیلم‌ها تغییر کرده است. نوع کارگردانی و گونه سینمایی هم در این زمینه مهم است. در تئاتر هم اگر بودجه کافی برای ارکستر و نوازنده‌ها باشد که به‌صورت زنده اجرا می‌شود و تاثیر خودش را می‌گذارد اما خب ۹۰ درصد مواقع این‌گونه نیست و به‌صورت قطعات از پیش آماده شده و ضبط شده در سالن پخش می‌شود که تاثیر خودش را نسبتا از دست می‌دهد. موزیسینی که ۳۰ شب زندگی‌اش را برای تئاتر بگذارد و روی صحنه نوازندگی کند، نداریم.

 

مگر این‌که تازه کار باشد؟

بله؛ مگر این‌که تازه‌کار باشد و جویای نام.

 

از آلبوم‌های جدیدتان چه خبر، چه آثاری در دست انتشار دارید؟

سه آلبوم موسیقی از من در راه انتشار است، یکی از این آلبوم‌ها اثری است که من موسیقی آن را ساخته‌ام و علی عمرانی کلام آن را دکلمه می‌کند و دیگری آلبومی از من و دوست عزیزم بابک شهرکی است که آقای شهرکی ویولن می‌نوازد و همایون کاظمی خواننده آن است. همچنین گلچینی از موسیقی‌ فیلم‌هایی را که ساخته‌ام را نیز جمع‌آوری کرده‌ و حتی مجوز آن را هم گرفته‌ام که در دو دی‌وی‌دی جای می‌گیرد. در میان این آثار، اگر بودجه شرکتمان یعنی «آوای باغ مهر» اجازه دهد یک یا دو آلبوم از این‌ها را تا پیش از عید منتشر می‌کنم.

 

آیا برنامه‌ای هم برای اجرای زنده و کنسرت دارید؟

همان‌طور که می‌دانید آخرین اجرای من در تابستان سال جاری در تالار وحدت برگزار شد که در آن کنسرت قطعاتی برای پیانو گروه کُر را به همراه گروه کُر فیلارمونیک ایران روی صحنه بردم. از آن کنسرت استقبال بسیار خوبی به‌عمل آمد و بلیت‌های آن از یک ماه قبل از اجرا سولد‌اوت شد. همیشه گفته‌ام که ترجیح می‌دهم سالی یک اجرای کنسرت در ایران داشته باشم، چون در کشور ما اکثر مواقع مناسبت‌هایی وجود دارد که مانع برگزاری کنسرت می‌شود. اکنون در محرم و صفر قرار داریم که باید به سنت‌هایمان احترام بگذاریم و کنسرت را تعطیل کنیم. بهمن‌‌ماه دهه فجر را داریم که هرکس بخواهد به‌طور خصوصی کنسرت بگذارد، دیده نمی‌شود. اسفند ماه خرید عید است و در فروردین هم همه‌جا تعطیل. اردیبهشت‌ماه به خاطر مخارج مسافرت‌های عید، پولی برای مردم نمی‌ماند. خرداد فصل امتحانات، تیر کنکور و شهریور هم فصل مسافرت مردم است و کسی به کنسرت نمی‌آید، پس همان سالی یک کنسرت را اگر بتوانم در تالار وحدت برگزار کنم برایم کافی است.همواره ارتباط خوبی با رسانه‌ها داشته‌ام.

 

در همه دنیا معمولا خوانندگان معروف می‌شوند چون به‌واسطه کلام با مردم ارتباط برقرار می‌کنند و مردم هم عموما کلام را به ملودی ترجیح می‌دهند. فکر می‌کنید چه عاملی سبب شد شما به‌عنوان یک نوازنده یا آهنگساز نامتان سر زبان‌ها بیفتد و معروف شوید؟

ببینید من از سال‌های دهه ۷۰ به‌طور مستمر فعالیت کرد‌ه‌ام و در بسیاری از برنامه‌های موسیقی حضور داشته‌ام؛ در همه این مدت و به‌مرور مردم با خودم و آثارم آشنا شده‌اند، ضمن این‌که من همواره ارتباط بسیار خوبی با رسانه‌ها داشته‌ام و هیچ‌وقت برای آن‌ها خودم را نگرفته‌ام. همه خبرنگاران موسیقی دوستان من هستند و همه آن‌ها با انعکاس اخبار و حرف‌های من در رسانه‌ها بسیار کمک کرده‌اند. از سوی دیگر من همه سال‌های فعالیتم در نمایش‌های زیادی در کنار گروه‌های نمایشی یا ساز زده‌ام یا آهنگسازی کرده‌ام و برای نزدیک به ۱۸ فیلم سینمایی آهنگسازی کرده‌ام و این نیز سهم بسیار زیادی در شهرت هنری‌ام داشته است. به هر‌حال این‌که شما مداوما روی صحنه دیده شوید بسیار تاثیرگذار است.




مطالب مرتبط:


جدیدترین آهنگ ها :


ثبت نظر

  نام :
  ایمیل :
  نظر :

نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است
برای ورود به کانال تلگرام ما کلیک کنید: mypersiansong_ir@